Bioflawonoidy

Opis i funkcje:  Bioflawonoidy nie są w ścisłym słowa znaczeniu witaminą, ale ze względu na swoje spełniane funkcje są klasyfikowane jako witaminy. Termin bioflawonoidy odnosi się do wielu różnych związków. Szczegółowa klasyfikacja bioflawonoidów obejmuje: flawonole, flawony, flawonony, flawan-3-ole, izoflawony, antocyjanidy. Dotej pory rozpoznano ponad 7000 różnych bioflawonoidów, najbardziej znanymi są rutyna, kwercetyna, kwercytryna, hesperydyna, kemferol, eriodykcjol. Chemicznie wszystkie bioflawonoidy są oparte na szkielecie węglowodorowym flawonu. Różnią się liczbą i rodzajem podstawników, przy czym różnice między tymi związkami wynikają przede wszystkim z odmiennej budowy tylko jednego skrajnego pierścienia. O istnieniu tych substancji ludzkość dowiedziała się w 1936 dzięki węgierskiemu naukowcowi Albertowi Szent-Gyorgyi (odkrywcy witaminy C). Zostały pozyskane z czerwonej papryki i soku z cytryny. Początkowo naukowcy sądzili, że bioflawonoidy to kolejna witamina i nazwali substancje z tej grupy witaminą P (nazwa od Permeability - przepuszczalność), ponieważ w połączeniu z witaminą C miały zdolność zapobiegania szkorbutowi. Wówczas otrzymywano je z pomarańczy i dopiero w wiele lat później okazało się, że rzekoma witamina P jest w istocie mieszaniną flawonoidów, głównie rutyny, w związku z czym odstąpiono od tego nazewnictwa. W naturze chronią komórki roślinne przed chorobami oraz szkodliwym działaniem słońca, grzybów i insektów. Większość z nich jest barwnikami zgromadzonymi w powierzchniowych warstwach tkanek roślinnych (a więc pod skórką). Bioflawonoidy są "towarzyszem broni" witaminy C. Bioflawonoidy są pomocne w przyswajaniu witaminy C i w ochronie tejże witaminy przed utlenianiem. Bioflawonoidy podnoszą kondycję naczyń włosowatych, uszczelniają i wzmacniają ściany naczyń krwionośnych i ich przepuszczalność, zapobiegają krwawieniom, wybroczynom, poprawiają przepływ krwi w naczyniach wieńcowych i obniżają ciśnienie, są "wymiataczem" wolnych rodników, rozkurczają mięśnie gładkie naczyń krwionośnych i przewodów żółciowych, są pomocne w leczeniu miażdżycy, poprawiają przepływ krwi w naczyniach wieńcowych i obniżają ciśnienie, działają przeciwalergicznie, przeciwgrzybicznie, przeciwnowotworowo i przeciwrzodowo.



Używane nazwy:  Witamina P, flawonoidy, związki flawonowe, witamina C2, cytryn



Wzór chemiczny:

Hesperydyna*



Kwercytryna*




Zapotrzebowanie:
Na bioflawonoidy nie ma ustalonego zapotrzebowania, przyjmuje się, iż dzienna dawka to 20 mg. Żywieniowcy zalecają 20 mg bioflawonoidów w przeliczeniu na każde spożyte 100 mg witaminy C.



Źródła w żywności:
Kasza gryczana, borówki, jeżyny, czarna i czerwona porzeczka, pomidory, papryka, grejfruty, sałata, kiwi, brokuły, ruta, cebula, czerwone wino, cytryny ze skórką, kasza gryczana, grejpfruty, głóg, szpinak, śliwki węgierki, wiśnie, owoc dzikiej róży. Ponadto wystepują w ziołach: rumianku, lukrecji, miłorzębie japońskim, skrzypie, fiołku trójbarwnym, bzie czarnym, dziurawcu.



Ciekawostki o witaminie:
- bioflawonoidy podtrzymują działanie adrenaliny, czyli hormonu nadnercza, który ma znaczenie mobilizujące i stymulujące. Dzięki niej czujemy się rześko i nie męczymy się szybko. Dlatego też warto codziennie w naszym pożywieniu uwzględniać porcję surówek, w której skład wchodzą warzywa zawierające flawonoidy (np. sałatę, pomidory, paprykę),
- zażywanie zwiększonych dawek rutyny i witaminy C (w formie naturalnej)zapobiega przeziębieniom, infekcjom oraz grypie. Uszczelniają one naczynia krwionośne, chroniąc je przed uszkodzeniami oraz atakiem wirusów i bakterii.


* Wzory chemiczne hesperydyny i kwercytryny pochodzą ze strony www.luskiewnik.gower.pl